Recente updates:

Ethiek / Interview

Artsen en verpleegkundigen weigeren zelf veel eerder levensverlengende ingrepen dan ze hun patiënten aanraden. Dit blijkt uit onderzoek van artsenfederatie KNMG en verpleegkundigenkoepel V&VN. In vergelijking met de gemiddelde Nederlander kiezen artsen, als ze zelf ziek zijn en een beperkte levensverwachting hebben, minder vaak voor reanimatie, dialyse of beademing. Meer dan 40 procent van de artsen stelt bovendien dat ze hun patiënten wel eens een levensverlengende behandeling hebben geadviseerd waar ze, als het om hun eigen leven ging, nooit voor zouden hebben gekozen.

Ethiek / Interview

Levensverlenging, ondanks alles? Verpleegkundigen en artsen hoeven niet zo nodig. Patiënten wel. Maar die hebben te weinig informatie. „We moeten zorgen dat patiënten nadenken over hun levenseinde. De patiënt moet zich afvragen: als de situatie slecht is, wil ik dan nog gered worden?”

 

Ethiek / Artikel

Onderzoek van KNMG en V&VN laat zien dat artsen en verpleegkundigen anders aankijken tegen medisch handelen rond het levenseinde dan het algemene publiek. Zo is er relatief weinig animo voor reanimatie, dialyse en beademing. Toch adviseren ze deze interventies aan hun patiënten.

Ethiek / Column

Een patiënt draagt een niet-reanimeerpenning omdat hij ‘niet als een kasplantje wil eindigen’. Maar wat te doen als hij zich verslikt in een druif en een circulatiestilstand krijgt?

Ethiek / Interview

Een professionele houding betekent fysieke distantie, dat weet elke zorgverlener. Maar waar ligt de grens precies? Mag ‘niet meer dan een handdruk’, of is een aai ook geoorloofd? Een recente uitspraak van de inspectie zorgt voor verwarring en verontwaardiging.

Euthanasie / Column

In de samenleving speelt zich al decennia een discussie af over de ‘laatstewilpil’, vroeger ook wel de ‘Pil van Drion’ genoemd: middelen waarmee oude mensen die hun leven ‘voltooid’ achten een einde aan hun leven zouden kunnen maken. Dat zou het zelfbeschikkingsrecht kunnen versterken en artsen kunnen ontlasten. Maar hoe voorkom je dat mensen dergelijke middelen in een opwelling gebruiken, of de middelen aan anderen geven? Dat is het dillema van de laatstewilpil. 

Ethiek / Interview

Live uitgezonden operaties zijn populair op congressen, in het theater en op tv. Maar is het wel zo’n goed idee? De meningen zijn verdeeld. Persoonlijk ben ik er geen voorstander van, omdat het live aspect geen meerwaarde heeft boven vooraf opgenomen operaties. Live uitgezonden operaties zijn natuurlijk wel spannender, maar het patientenbelang mag hieraan niet ondergeschikt worden gemaakt. 

Euthanasie / RTV

Bestaat er zoiets als een recht op euthanasie? Wat artsen betreft niet. Maar veel patiënten en hun familie denken daar anders over. Dat blijkt uit onderzoek van NRC in samenwerking met artsenfederatie KNMG. De wensen van patiënten botsen steeds vaker met de houding van artsen, die zich niet verplicht willen voelen om aan euthanasie mee te werken. Gert van Dijk, ethicus bij KNMG en ErasmusMC, legt uit wat er aan de hand is. Hij legt uit waarom euthanasie geen recht van de patient is: de arts kan dan geen nee meer zeggen en heeft geen ruimte meer om een eigen afweging te maken. 

Transplantatie / Column

Zeg ‘orgaandonatie’ en mensen denken waarschijnlijk aan ‘traditionele’ donaties als die van hart, levers en nieren. Maar de afgelopen jaren zijn geheel nieuwe, vaak spectaculaire vormen van transplantaties ontstaan. Denk aan gezichtstransplantaties, maar recentelijk zijn ook transplantaties van een penis, handen en baarmoeders uitgevoerd. Deze nieuwe vormen zijn doorgaans niet gericht op het redden van levens, maar op het verbeteren van de kwaliteit daarvan. Daarmee rijzen heel nieuwe ethische vragen op. 

Besnijdenis / Artikel

Vaak wordt gezegd dat jongens- en meisjesbesnijdenis 'heel verschillend' zijn en niet met elkaar vergeleken kunnen worden. Op 10 december 2015 hield ik een presentatie waarin ik liet zien dat er grote overeenkomsten bestaan tussen meisjes- en jongensbesnijdenis. Zo kunnen beide medische, seksuele en psychologische problemen veroorzaken en worden ze beide om culturele en religieuze redenen uitgevoerd. Ook de motivatie en achtergrond lijkt vaak heel erg op elkaar. Opvallend is echter dat alle vormen van meisjesbesnijdenis zijn verboden - ook de symbolische, niet-schadelijke vormen - maar dat jongensbesnijdenis in alle vormen is toegestaan. Beide praktijken worden ook in verschillende termen beoordeeld: meisjesbesnijdenis in termen van rechten, jongensbesnijdenis in termen van schadelijkheid.    

Pagina's